"Reciprocated"
When everything gets reciprocated, magugulat ka talaga. We've been together for almost 2years.
But he left me.
Bigla niya akong iniiwan noon nang maraming katanungan. Maraming katanungan sa isipan. Iniwan niya ako nang hindi ko alam kung ano nga ba ang dahilan and yung pinaka masakit noon? Yung ilang beses akong nagmaakawa sakanya. Pero wala siyang ginawa kundi itaken for granted ako. Ipagtabuyan, murahin, sigawan. Napaka miserable ko noon. Hindi kumakain dito, hindi kumakain doon. Dumating pa sa point na kahit gabi na, talagang pinupuntahan ko pa rin yung mga lugar na pinupuntahan namin before nung kami pa. And you know what I'm doing there? Crying. Yes! I'm crying. Ilang beses na rin akong nag attempt na puntahan siya sa bahay nila kahit ganu pa yan kagabi. Pero napapangunahan ako ng takot, di ko rin itinutuloy. Baka kase mapagtabuyan nanaman ako. Mamura pa ako.
Masiyado akong nagpalunod sa sakit noon.
After that all of the things that I've done. I decided to move forward. Grabe na kase yung pagka lvl 99.9999% ko noon eh!
😂
😂
😂
di na makatarungan. Hindi na talaga. Hahahahaha! Matagal kaming di
nagkausap. Matagal kaming di nagkita. Until one day, nagkita kami. I'm
so glad ganern! Feeling great yung ate niyo!
😅
😂
kase finally!! Nung nagkita kami? Natitignan ko na siya sa mga mata
niya nang wala nang nararamdaman. Hahahaha so, nag jamming lang kami
nun. Kase naggigitara siya eh. Out of nowhere, bigla niya akong niyakap.
Nagulat ako that time. And wala na lang akong nasabi kundi, he he he!
Anong meron?
😅
And sinabi niya lang na, wala. Hayaan mo na lang muna ako dito. Then,
inalis ko yung yakap niya. I ask him, may gusto ka bang sabihin? And he
just stared at me. Diretso sa mga mata ko. Para bang pinapakiramdaman
niya kung panu ko pa ba siya tignan. Kung yung tingin ko ba kagaya pa
nang kung panu ko siya tignan noon. And he answered my question, okay
lang pala ako nung wala ka. Okay lang pala ako pag hindi kita
nakakasama. Okay lang pala ako pag wala ka na sa tabi ko, pero nung
nakita kita ulet? Ganun pa rin pala. Mahal pa rin pala kita. Wala lang
siyang ginawa noon kundi umiyak nang umiyak sa harap ko. Niyakap niya
ako nang mahigpit nun. Wala siyang ginawa kundi umiyak nang umiyak lang.
Ang sinabi ko lang sa kanya nun, matuto na lang tayong tanggapin.
Been there done that! Before? Takot akong magmove on. Takot akong umusad. Takot akong humakbang. Pero nasa pagtanggap yan
☺ sabi mo sakin noon diba? Pinagtagpo lang tayo para matuto. And now, I want you to consider me as a lesson. Beautiful lesson!
❤ may mga magagandang bagay pa na mangyayari sayo. And pag nangyari na yun? Sigurado akong hindi na ako ang kasama mo!
☺
I still love you. But not in a way i've loved you before. And He just
said, I LOVE YOU. I just answered him, IT’S DIFFERENT NOW.
How I wish na marerealize natin yung worth nang isang tao pag anjan pa sila sa tabi mo. Para wala kang regret na maramdaman. Walang memories na nasasayang. Walang feelings na nasasaktan. When everything gets reciproted? Wala ka nang magagawa para mabago pa ang lahat. Wag kang kumilos pag huli na
:)
MCDOGirl
2014-2015
Financial Management
RTU
When everything gets reciprocated, magugulat ka talaga. We've been together for almost 2years.
But he left me.
Bigla niya akong iniiwan noon nang maraming katanungan. Maraming katanungan sa isipan. Iniwan niya ako nang hindi ko alam kung ano nga ba ang dahilan and yung pinaka masakit noon? Yung ilang beses akong nagmaakawa sakanya. Pero wala siyang ginawa kundi itaken for granted ako. Ipagtabuyan, murahin, sigawan. Napaka miserable ko noon. Hindi kumakain dito, hindi kumakain doon. Dumating pa sa point na kahit gabi na, talagang pinupuntahan ko pa rin yung mga lugar na pinupuntahan namin before nung kami pa. And you know what I'm doing there? Crying. Yes! I'm crying. Ilang beses na rin akong nag attempt na puntahan siya sa bahay nila kahit ganu pa yan kagabi. Pero napapangunahan ako ng takot, di ko rin itinutuloy. Baka kase mapagtabuyan nanaman ako. Mamura pa ako.
Masiyado akong nagpalunod sa sakit noon.
After that all of the things that I've done. I decided to move forward. Grabe na kase yung pagka lvl 99.9999% ko noon eh!
Been there done that! Before? Takot akong magmove on. Takot akong umusad. Takot akong humakbang. Pero nasa pagtanggap yan
How I wish na marerealize natin yung worth nang isang tao pag anjan pa sila sa tabi mo. Para wala kang regret na maramdaman. Walang memories na nasasayang. Walang feelings na nasasaktan. When everything gets reciproted? Wala ka nang magagawa para mabago pa ang lahat. Wag kang kumilos pag huli na
MCDOGirl
2014-2015
Financial Management
RTU
No comments:
Post a Comment